|
Mini słownik kynologii łowieckiej
|
|
nowe słowo
|
| ANONS | dodał: Ryszard Weron |
| Zawiadomienie myśliwego przez psa o znalezieniu zwierzyny w nieprzejrzystym terenie np. gąszczach, zaroślach, bądź na rozległych terenach |
|
| APEL | dodał: Ryszard Weron |
| Posłuszeństwo psa myśliwskiego |
|
| BYDLARZ | dodał: Grzmilas |
| gończy rzucający się na pasące bydło |
|
| CIĄĆ lub OBCIĄĆ | dodał: Ryszard Werin |
| ściąć, ranić orężempsa lub gończarza |
|
| CNOTLIWY NOS cnota | dodał: Ryszard Weron |
| doskonały zmysł powonienia u psa |
|
| CUKROWANIE | dodał: Ryszard Weron |
| spokojna, melodujna gra ogarów |
|
| CZUCH, CUCH | dodał: Ryszard Weron |
| węch, czyli nos |
|
| DŁUBAĆ | dodał: Ryszard Weron |
| mylić trop, by ponownie go podjąć |
|
| DOŁAWIANIE | dodał: Ryszard Weron |
| znalezienie tropu i jego nieśmiałe, nierytmiczne głoszenie |
|
| FORSOWAĆ ZWIERZA | dodał: Ryszard Weron |
| gonić, pędzić zwierza z ogarami, napędzać na muśliwych |
|
| GĘBA | dodał: Ryszard Weron |
| pysk psa |
|
| GĘBĘ OTWORZYŁ- PRZYKŁAD | dodał: Ryszard Weron |
| zaczął głosić, grać po tropie lub ślaku |
|
| GON | dodał: Ryszard Weron |
| głośne gonienie zwierzyny przez ogary dolnym wiatrem po tropach czy ślaku |
|
| GONIĆ WIATREM | dodał: Ryszard Weron |
| podążać z głosem za zwierzyną , za jej odwiatrem |
|
| GOŃCY | dodał: Grzmilas |
| psy "wietrzne", gonią z "wszystkiego skoku" |
|
| GOŃCZARSTWO | dodał: Grzmilas |
| kunszt łowów z ogarami (polowania z ogarami) |
|
| GOŃCZARZ | dodał: Grzmilas |
| myśliwy polujący z ogarami |
|
| GOŃCZY, GOŃCZAK | dodał: Ryszard Weron |
| pies gończy, do których zaliczamy między innymi Gończe polskie, Ogary polskie |
|
| HALALLA- HULALLA | dodał: Ryszard Weron |
| okrzyk zachęcający gończego, ogara do szukania |
|
| HALANIE- HULANIE | dodał: Ryszard Weron |
| hulanie gończych po kniei w poszukiwaniu tropu |
|
| KOPYTEM GONIĆ | dodał: Ryszard Weron |
| gończy kopytny to taki, który ma słabszy nos, goni wolniej po tropie |
|
| KRZYK, KRZYCZEĆ | dodał: Ryszard Weron |
| o gończych, które głośno, wytrwale oznajmiają zwierza, modulując swoje głosy. |
|
| NA OKO | dodał: Ryszard Weron |
| psy gonią widzianą zwierzynę |
|
| NĘKANIE ZWIERZYNY | dodał: Ryszard Weron |
| wypędzanie jej z miotu lub ostępu |
|
| ODPRAWA | dodał: Ryszard Weron |
| nagroda dla psa |
|
| ODSZUKAĆ WIATR | dodał: Ryszard Weron |
| rozszyfrować ciepły trop i podjąć go głosem |
|
| ODWIATR w gończarstwie WYZIEW | dodał: Ryszard Weron |
| woń pozostawiona przez zwierza lub człowieka |
|
| OGARNIANIE | dodał: Ryszard Weron |
| osaczanie zwierza |
|
| OGORZAŁY | dodał: Ryszard Weron |
| pies czarno podpalany |
|
| OPOWIADAĆ | dodał: Ryszard Weron |
| OZNAJMIAĆ, GŁOSIĆ, GRAĆ NA TROPIE, MODULOWAĆ STOSOWNIE DO SYTUACJI JAKA W GONIE MA MIEJSCE |
|
| OSTĘP | dodał: Ryszard Weron |
| część lasu, gdzie zalegta zwierzyna |
|
| OSZCZEKIWANIE | dodał: Grzmilas |
| zadanie psa gończego - opowiadanie głosem - wytropionego dzika, by w ten sposób wydusić go z miotu na linię myśliwych |
|
| OSZCZEKIWANIE | dodał: Grzmilas |
| zadanie psa gończego - opowiadanie głosem |
|
| PĄD gon | dodał: Ryszard Weron |
| gonienie ogarów głosem po tropie |
|
| PODŻARY ogary podżare | dodał: Ryszard Weron |
| czarny grzbiet, od spodu podpalany, dzisiaj mówi się czaprakowy |
|
| POJĄĆ TROP | dodał: Ryszard Weron |
| rozeznać trop, głosząc podjąć trop |
|
| POPRAWCY | dodał: Grzmilas |
| to psy, które zgubiwszy ślad, potrafią go znaleźć i poprawić swój gon |
|
| PRZECHERA | dodał: Ryszard Weron |
| w gwarze myśliwskiej jedna z nazw lisa, ale bardziej dosadnie podkreślające jego cechy przebiegłości, chytrości. |
|
| PRZEJEMCA | dodał: Grzmilas |
| ogar głoszący podjęcie tropu i zwołujący złaję do wspólnego gonu |
|
| PRZYPIĄĆ SIĘ | dodał: Ryszard Weron |
| podjąć dolnym wiatrem, z nisko trzymaną głową trop lub ślak, uparcie się tego trzymając |
|
| PRZYSADZANIE | dodał: Ryszard Weron |
| dodawanie do sfory i zlai dodatkowych psów. |
|
| PRZYSTAWA | dodał: Ryszard Weron |
| doświadczony gończy dawany młodszym dla wprawy w gonie |
|
| PUDŁO lub MYDŁO | dodał: Ryszard Weron |
| o gończych, które zostają w tyle w czasie gonu |
|
| RUSZYĆ | dodał: Ryszard Weron |
| zmusić zwierza do opuszczenia ostoi |
|
| SFORA | dodał: Ryszard Weron |
| para psów gończych (pies i suka), dwa psy to nie sfora lecz para gończych |
|
| SKOWYRA | dodał: Ryszard Weron |
| wysłużony w łowach ogar, gończy, który już nie jest używany do gonu |
|
| SMYCZ | dodał: Ryszard Weron |
| krótki rzemień do prowadzenia psa, także określenie pary chartów |
|
| SPRAWOWANIE | dodał: Ryszard Weron |
| szkolenie ogara, gończego, układanie do łowów |
|
| STANOWIĆ | dodał: Ryszard Weron |
| osaczać zatrzymać uchodzącego zwierza |
|
| STROIK | dodał: Ryszard Weron |
| dla ułatwienia syfnałów gończarskich do zwoływania gończych montuje się dwutonowy element wydający dzwięki podobne do odgłosów bawolego rogu |
|
| ślak lub poślak | dodał: Ryszard Weron |
To samo co trop, jednak dotyczy zwierzyny drobnej
"Lis ma stawki( stawki w naszej gwarze to nogi lisa) z pazurami, jego ślad to ślak lub poślak".
Łowiec Polski 1963 2 s. 14 |
|
| trop | dodał: Ryszard Weron |
| Ślad, odcisk nóg zwierzęcia na ziemii lub śniegu, lub odwiatr pozostawiony na drodze uchodzenia przez zwierza. Określenie dotyczy zwierzyny grubej w odróżnieniu od ślaku który dotyczy zwierzyny drobnej. |
|
| TROP SFARBOWANY | dodał: Ryszard Weron |
| krew pozostawiona na tropie przez postrzeloną zwierzynę |
|
| UKRADANIE, PRZEMYKANIE, UNOSZENIE SIĘ | dodał: Ryszard Weron |
| gończe idą milczkiem za tropem |
|
| WIATR | dodał: Ryszard Weron |
| węch |
|
| WŁÓCZYĆ OGARY | dodał: Ryszard Weron |
| ciągnąć psy za sobą po tropach i ślakach |
|
| WŁÓCZYĆ OGARY | dodał: Ryszard Weron |
| ciągnąć psy za sobą po tropach i ślakach |
|
| WRZAWA, WRZASK | dodał: Ryszard Weron |
gończe osaczają dzika, atakują, przy tym głośno głoszą, czasami używa się:
GOŃCZE WRZESZCZĄ |
|
| WYPRACOWAĆ | dodał: Ryszard Weron |
| pójść za zwierzyną. |
|
| WYPRAWCY | dodał: Grzmilas |
| ogary, które maja te same cechy co "gońcy", lecz gonią z "kopytem", z nosem przy ziemi, dolnym wiatrem, leniwiej i wolniej, trzymają się tym samym na końcu złai |
|
| WYZIEW, ODWIATR | dodał: Ryszard Weron |
| woń pozostawiona przez ludzi lub zwierzynę. |
|
| Z WSZYSTKIEGO SKOKU | dodał: Ryszard Weron |
| pełnym galopem w gonie |
|
| ZABAWCA | dodał: Grzmilas |
| pies, który nie umie należycie rozpoznać tropu. Zabawia się na starych tropach, glosi zwierzynę, której już nie ma |
|
| ZACIERKA | dodał: Ryszard Weron |
| rodzaj karmy dla ogarów, zatłuszczona ciecz z zatartym śrutem zbożowym. |
|
| zakończenie gonu | dodał: Steba |
| myśliwy podchodzi do postawinego przez psa zwierza i "zakańcza" gon |
|
| ZANOSIĆ SIĘ | dodał: Ryszard Weron |
O psie, np. ogarze: szczekać głośno, zajadle, gwałtownie
Nagle pies zaniósł się po prostu głosem, jakby ze skargą. Opowieści Myśliwych 485 Warszawa 1957 |
|
| ZBIJANIE | dodał: Ryszard Weron |
| jeden gończy przegania drugiego w gonie |
|
| ZGRAJA, ZŁAJA, ŁAJA | dodał: Ryszard Weron |
Kilka sfor psów gończych (ogarów)
"Puszczono naraz wszystkie szesnaście ogarów. Cóż za nierozum, do tak małego lasku puszczać taka złaję psów. Low.1889 s.135 |
|
| ZŁAJNIK | dodał: Ryszard Weron |
Pies ze złai, pies mieszaniec.
Psiarnie sforują, drążkuja i smyczą; a są tam psy wszelkiego pomiotu: są pokurcze i czyste brzechuny, są i mieszane złajniki- ogary, charty i kondle. |
|
| ZŁAWIANIE | dodał: Ryszard Weron |
| danie przez ogara kilkakrotnym szczeknięciem znaku, że podjął trop. |
|
| ZNOSZENIE SIĘ Z TROPU | dodał: Ryszard Weron |
| zostawianie tropu lub ślaku |
|